Czytam

Po prostu bądź…cykl, moich osobistych recenzji…

image_pdfimage_print

W mojej duszy, jest ostatnio bardzo spokojnie. Wyciszyłam się, podjęłam wiele trudnych, lecz owocnych w skutki decyzji. Zawsze bardzo dużo czytałam, lecz teraz, praktycznie nie rozstaję się z książkami.
Już jakiś czas temu jedna z moich fitnessowych klientek, sympatyczna i zawsze uśmiechnięta Kinga, poleciła mi powieści Magdaleny Witkiewicz. Trochę czasu minęło, zanim po nie sięgnęłam, jednak jak to mawiają – lepiej późno, niż wcale.

Zawsze kupuję książki. Kocham ich zapach, przewracanie stron, napawanie się ich widokiem. Nie jestem nowoczesna w tym temacie. Nie ściągam książek, na nośniki elektroniczne, lecz je kupuję. Tym razem, jednak było inaczej. Odwiedziłam z moim synem bibliotekę, w naszym Mierzynie. Chciałam pokazać mu, jak zdobywało się wiedzę w czasach, kiedy nie było internetu. Remik wypożyczył sobie książki naukowe, a ja dwie powieści Magdaleny Witkiewicz.

“Opowieść niewiernej” zrecenzowałam tu.

Dziś skończyłam czytać “Po prostu bądź” i również się nie zawiodłam. Piękna historia o miłości, która nie przychodzi od razu, nie zwala z nóg i nie jest tą, od pierwszego wejrzenia. Ja taką miłość, również przeżyłam.

Kiedy jesteśmy młodzi, niewiele trzeba aby się zakochać. Wystarczy kilka spojrzeń w oczy, uśmiech, zaproszenie na kawę, zapach perfum..Wszystko wydaje się nam proste, wszystko wydaje się mieć ogromną przyszłość, która będzie trwać wiecznie. Kto z nas nie chce przeżyć miłości od pierwszego wejrzenia, która trwa, aż po grób? Chyba każdy…

Trudniej jest kochać, kiedy w plecaku życia niesie się różne doświadczenia. Nie zawsze miłe, nie zawsze przyjemne, nie zawsze powodujące w brzuchu motyle uniesień.

Kiedy poznałam mojego obecnego męża, byłam po rozwodzie. Nie myślałam wtedy o nawiązywaniu nowych związków. Absolutnie nie myślałam o tym, że kiedykolwiek jeszcze wyjdę za mąż. To nie było miłość, która zwaliła z nóg. Byłam poturbowana pod każdym względem. Zarówno emocjonalnym, jak i fizycznym. Moja dusza nie miała już nawet siły płakać, ciało nie wyglądało na zdrowe. Byłam wychudzona, dużo pracowałam, jadłam byle co, byle jak i byle gdzie. Musiałam zapewnić byt sobie i swojemu synowi. Nie w głowie mi były miłości. Kobieta po przejściach, nie wpada w ramiona pierwszemu, lepszemu facetowi. Nie byłam zainteresowana związkami na śmierć i życie. Zupełnie tak, jak Pola, bohaterka powieści…w tej postaci, odnalazłam cząstkę siebie.

W psychologii, śmierć bliskiej osoby, oraz rozwód, są opisywane jako jedne z najbardziej traumatycznych przeżyć, dotykających człowieka. Dobrze, że wtedy nie miałam tej wiedzy. Czasami sama świadomość, ze coś jest uznawane za trudne, sprawia, że czujemy się jeszcze gorzej. Po traumie związanej z rozwodem, po prostu egzystowałam. Tak, jak egzystowała Pola…

W chwilach, gdy wali nam się świat, nie myślimy racjonalnie. Bardzo ważne jest, czy z boku jest ktoś, kto nam przemówi do rozumu. Kto powie wypowie słowa, których znaczenie tak naprawdę znamy i uznajemy za słuszne. Dobrze jest mieć przyjaciół, którzy powiedzą “…w życiu nie chodzi o to, aby robić to, co wypada. Chodzi o to, by robić to, o czym marzysz. Bo jeżeli umiesz marzyć, to już jest połowa sukcesu. Czy wiesz, że nieszczęśliwi ludzie nie mają marzeń? Żyją z dnia na dzień i biernie przyjmują to, co szykuje dla nich los. Jeżeli nie mają przy swoim boku nikogo, kto ich pokieruje na właściwą stronę, mogą bardzo źle skończyć…Dlatego, jeżeli kiedyś obudzisz się i zobaczysz, że nie masz już marzeń, to szybko szukaj przyjaciela”... czytamy w powieści.

Ważne jest, aby umieć za marzeniem podążyć, podjąć decyzje, które innym wydają się szalone, niedorzeczne, niezrozumiałe. Lecz, czy to inni przeżyją życie za nas?

Trudno jest żyć po swojemu. Wiele prościej  jest być sobą, niż udawać kogoś, kim się nie jest. Przekonałam się o tym wiele razy, podejmując decyzje, nie zwlekając, nie czekając, aż życie rozwiąże problemy za mnie. Nigdy nie byłam bierna.

Bohaterka powieści ma odwagę żyć po swojemu. Walczy o marzenia, dostaje się na upragnione studia, zakochuje się do szaleństwa i zaraz później traci miłość, która miała być na zawsze.

On był miłością jej życia, gdy go zabrakło, jej świat runął. Została pustka i jeszcze ktoś…W pobliżu zawsze był jego przyjaciel, któremu nie wolno było czuć. Ale możemy się umówić i zawrzeć pewien pakt. Zaopiekował się nią na dobre i na złe. Ktoś do nich dołączył, a on nadal trwał. Pewnie nie taką miłość wymarzyłaś sobie w snach. Miłość przychodzi bezszelestnie, nikogo nie uprzedza. Równie cicho odchodzi, niezauważona. Lecz może pokochasz mnie za jakiś czas”…

Historia opisana przez M. Witkiewicz, zaintrygowała mnie. Zmusiła do refleksji. Przypomniałam sobie, jak to było z nami. Na początku nie było fajerwerków, lecz była cierpliwość i dobro. Postać Łukasza do złudzenia przypomina mi mojego męża. Jego zachowanie, gesty, sposób myślenia.

Do książek, które mnie poruszyły, odnoszę się bardzo osobiście, wręcz intymnie…Dzielę się swoimi spostrzeżeniami, bo uważam, że warto.

“Po prostu bądź” to powieść, po której z pewnością się uśmiechniesz. Zastanowisz się nad sensem miłości i nad wartością tego uczucia. Seks, to jeszcze nie miłość… Miłość, nie zawsze zwala z nóg od razu. Bywa, że nie zauważamy, kiedy zaczynamy kochać tak mocno, że nie wyobrażamy sobie życia bez drugiego człowieka.

Mój mąż powiedział kiedyś “- miłość rodzi się z poczucia bezpieczeństwa, daj mi trochę czasu, a zwariujesz na moim punkcie”…

Patrzałam wtedy na niego wystraszona i nie wiedziałam co mam zrobić…a on mówił dalej

– “Ania, zawsze możesz znaleść kogoś, kto będzie lepszy, inny, spełni Twoje oczekiwania…pytanie, czy warto szukać”…

Mam nadzieję, że nie oberwie mi się za to, że zdradzam tajemnice naszego związku 😉  

Powiem Wam z własnego doświadczenia, że czasami miłość dojrzewa z wraz z upływem czasu i…taka właśnie jest najpiękniejsza. Taką opisała Magdalena Witkiewicz w swojej powieści…Bo jak to mówią słowa jednej z najpiękniejszych polskich piosenek – “Kochać, to nie znaczy, zawsze to samo”…

Takiej dojrzałej miłości doświadczyli Paulina i Łukasz…Przeczytajcie – WARTO!!! Każdy w tej powieści odnajdzie cząstkę siebie…

Ściskam ciepło

Ania

 

 

617total visits,2visits today

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Aby dodać komentarz rozwiąż zadanie * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge