MAGIA CODZIENNOŚCI

Mieć osiemnaście lat I kilkadziesiąt dni, To widzieć stary świat Jak wielki plac do gry Och, jak to trudno, trudno jak Mieć chude osiemnaście lat I ruszać w świat – trudny tak Mieć nazbyt wiele rąk I parę chudych nóg, Przeciskać się przez tłok, Przewracać się o próg Och, jak to trudno, trudno jak Mieć wiosną tyle, tyle dróg, Tych prostych dróg, tych krzywych dróg, A przy drogach – mak, a przy drogach – głóg A przy drogach – głóg…

Uśpione namiętności – coś, co kiedy byłaś dzieckiem przyprawiało cię o szybsze bicie serca. Momenty, kiedy mając przed sobą pustą kartkę łapałaś w dłoń kredki i czułaś, że świat można namalować od nowa – nadać mu barwy, sens, kształty, zapachy i smaki, posiłkując własną WYOBRAŹNIĄ. Pamiętasz?  Uśpione namiętności – to odgrzebane z zakamarków duszy myśli, kiedy uważałaś, że twoja kreatywność komuś się przyda. Towarzyszyło im szybsze bicie serca. Cóż takiego się stało, że je w sobie zagłuszyłaś?  Uśpione namiętności –…

Potrzebujemy spokoju w naszych domach – to fakt. Jednak żaden dom nie będzie spokojny, jeśli jego strażniczka nie będzie żyła w jedności ze światem. Aby zachować jedność i pokój, regularnie odbywam samotne podróże. Kiedyś, kiedy zaczynałam to robić, czułam się nieco dziwnie, że wreszcie wpisuję samą siebie na listę priorytetów, i chociaż nie byłam tam na pierwszym miejscu, to i tak uczucie dziwności nie stawało się mniejsze. Upłynęło wiele lat, zanim przyzwyczaiłam się do myśli, a raczej pozwoliłam sobie myśleć,…

W miniony weekend skończyłam 39 lat i muszę Wam przyznać, kochani, że za nic w świecie nie chciałabym mieć mniej. Owszem, czuję upływ mijającego czasu, ale już nie traktuję go tak gorączkowo, jak kiedyś, i z zaciekawieniem oraz zdumieniem obserwuję to, jak rozwijam się jako człowiek. Zaczynam w końcu rozumieć, że mniej znaczy więcej i że droga do celu jest ważniejsza niż samo jego osiągnięcie. Zauważam ludzi będących obok mnie i odpuszczam szybciej, zamiast pielęgnować w sobie urazę. Szkoda na…

„Ile znasz języków, tyle razy jesteś człowiekiem” – powiedział Johann Wolfgang Goethe. O tym inspirującym stwierdzeniu,  przypomniał nam wczoraj profesor Jan Miodek,  wygłaszając niezwykle ciekawy i pouczający wykład na temat zawiłości naszego pięknego języka polskiego. Mieliśmy przyjemność wysłuchania tego wykładu, biorąc udział w uroczystym rozdaniu dyplomów i nagród dla laureatów 17 edycji Olimpiady Języka Polskiego w Niemczech.  Dlaczego tam byliśmy? Otóż…nasz Remik zajął zaszczytne drugie miejsce, co jest dla nas powodem do ogromnej dumy i wzruszenia. Nawet teraz, kiedy Wam o…

Być może moja twarz nigdy nie pojawi się na wielkim ekranie. Twoja może i też nie. Ale czy to powód, aby rezygnować z uroków codzienności zapraszającej nas w swoje objęcia ? Jestem pewna, że nie. Każda z nas ma w sobie magię i każda z nas, jeśli tylko zechce, może żyć jak gwiazda filmowa. Czuję się tak zawsze, kiedy przychodzi wiosna. Razem z rozkwitającym bzem, śpiewającymi ptakami i promieniami słońca, i ja budzę się do życia. Chce mi się więcej…

Po pierwsze: Przysięgam kierować się w życiu miłością, nie strachem. Po drugie: Przysięgam, że nie będę martwić się na zapas. Niech każdy dzień sam o siebie się troszczy. To nie jest łatwe, wiem. Ale przejechanie samochodem siedmiuset kilometrów bez ujrzenia naraz całej trasy wydaje się niemożliwe. A jednak milionom ludzi na świecie codziennie się to udaje. Wystarczy światło serca i większość drzwi staje przed nami otworem.  Po trzecie: Przysięgam mieć miękkie serce dla wszystkich. Nawet dla tych, na których się…

„Znacie ten moment, gdy stoicie na rozdrożu i dobrze zdajecie sobie sprawę z tego, że nie jest ważne, którą z dróg pójdziecie, bo i tak po dokonaniu wyboru dopadną was wątpliwości co do podjętej decyzji? Moment, w którym wydaje się wam, że choćbyście posiedli całą mądrość świata, to i tak nie zdołacie trafnie wytypować argumentów „za” i „przeciw”? Czas, w którym macie pewność, że wasze rozważania są na nic, gdyż koniec końców przyjdzie wam przełknąć gorzkie konsekwencje wyboru, jakikolwiek by…

  „Patrzę tak ukradkiem na te piękne okruchy miłości Twoje i Przemka, jakimi się z nami dzielisz i aż mi serce rośnie, chociaż jednocześnie boli. Żyje w małżeństwie, w którym nie zawsze jest cudownie i czasami mam wrażenie, że oboje się trochę pomyliliśmy, albo zmieniliśmy przez lata i każde poszło inną ścieżką. Brakuje mi takiej mocnej liny porozumienia, jaką Ty masz z mężem i tego, jak mąż się wspaniale Tobą opiekuje, jak robi to, o co go poprosisz z miłością…

My, ludzie dwudziestego pierwszego wieku, zbyt często utożsamiamy życie zawodowe z prawdziwym życiem. Bywa, że nie znajdujemy czasu, aby po prostu żyć. Nie wiemy, co to spontaniczność, i najtrudniej jest nam pozostać sobą. Najtrudniej nam mówić własnym głosem i najtrudniej mówić „nie”, kiedy się z czymś nie zgadzamy. O wiele łatwiej jest podążać za tłumem, niż ruszyć szlakiem wytyczonym przez podszepty własnego serca. To wymaga odwagi i ryzyka, na którego podjęcie wciąż wielu z nas emocjonalnie nie stać. Jakże często…