Anna H. Niemczynow

Skłamałabym mówiąc, że planowałam tę pielgrzymkę. Nie panowałam. Po naszym Medjugorie miałam już tylko pracować. Ale…dowiedziałam się o pielgrzymce, która wychodzi z naszego kochanego Szczecina. Trwa tylko trzy dni i z mojego punktu widzenia nie wymaga ogromnej organizacji, a jedynie odrobiny chęci. Tych akurat mi nie brakowało 🙂 No i ruszyłam! Nie powiem, trochę się stresowałam. Pierwszy raz sama, bez rodziny. Nasz Remik ma sesję egzaminacyjną aż to 18 września ( studiuje w Monachium i tam wszystko jest inaczej niż…

Jestem Pielgrzymem! Oprócz codzienności życia, w której staram się ze wszystkich sił pielgrzymować z otwartym sercem, przynajmniej raz w roku udaję się na pielgrzymkę, by tych kilka dni poświęcić na obcowanie z Nim. Tym, który mnie umacnia i sprawia, że stoję w pionie. To niesamowite, nie sądzisz, przyjacielu? Im częściej człowiek klęczy na modlitwie, tym bardziej chodzi wyprostowany w życiu codziennym. Wiara daje moc w słabościach, napełnia zaufaniem, uczy odpuszczania i przede wszystkim pokory. Od kilku lat, kiedy nadchodzi lato,…

Pierwszy raz jadłam to ciasto w czasach, kiedy jeszcze mieszkałam w Bawarii. Dostałam je w prezencie od zaprzyjaźnionej Basi – kobiety z wiecznym uśmiechem na twarzy. Basia robiła to ciasto z galaretką ananasową. Nie mogłam się nim najeść. Było przepyszne! Teraz, kiedy sama je robię, wspominam Basię i ciepło o niej myślę. Przepis, którym się z Wami podzielę zaczerpnęłam częściowo z platformy Cookidoo. Gdyby ktoś z Was chciał oryginalną wersję to polecam tam zajrzeć. To ciasto jest idealne na każdą…

Jak myślę o miłości, czuję zapach świeżo wypiekanego domowego chleba. Chrupiąca skórka, roztapiające się pod wpływem ciepła masło na świeżej kromce, odrobina soli. Zazwyczaj słyszę wtedy ochy i achy mojej rodziny zapewniającej, że właśnie podałam im najlepszy posiłek. Magia tkwi w prostocie. Zgodzicie się ze mną? Wcale nie trzeba spędzać w kuchni połowy życia, by jeść smacznie i z przyjemnością. Przepis na chleb portugalski nie jest moim osobistym odkryciem. Znalazłam go na platformie Cookigoo połączonej z termomixem. W tym miejscu…

Ciche Cuda już nie takie ciche. Jestem ogromnie wdzięczna Kasieńce Olubińskiej – Godlewskiej za zaproszenie do programu. Czułam się wyjątkowo. Realizatorka reportażu Kasia Chętnik po prostu stworzyła CUDO! Jakże głośne. Oglądając materiał po prostu się rozpłakałam. Moje serce przepełnia wdzięczność. Zachęcam do obejrzenia tego mini spektaklu ze mną w rólce głównej 🙂 Rety! jak to brzmi! Dziękuję, dziękuję, dziękuję. Wasza Ania Materiał dostępny w linku poniżej. https://dziendobry.tvn.pl/gwiazdy/anna-niemczynow-miala-ciezkie-zycie-z-czym-mierzyla-sie-pisarka-st7606770    

Kiedy po premierze „Dziewczyny z warkoczami” po raz pierwszy na swoim portalu napisała o mnie Gosia Ohme, pomyślałam, że mogę umierać 😉 To oczywiście żart. Od premiery „Dziewczyny…” minęło kilka lat, a mnie zaproszono do … wywiadu z Gosią 🙂 Ucieszyłam się ogromnie! I już nie pomyślałam, że mogę umierać 🙂 Dziś jestem zupełnie inną osobą. Zresztą, mam wrażenie, że codziennie staję się inna, dojrzewam, zmieniam się, jestem bardziej osadzona w świecie i w tym, czego pragnę. Zachęcam Was, Kochani,…

Aniu, poszłabyś do „Żurnalisty” – usłyszałam. Mogę pójść, ale kto to jest? Godzinę później w rozmowie z przyjaciółką. – Słuchaj, dostałam zaproszenie do jakiegoś „Żurnalisty”, wiesz kto to? – Ania!!! Uwielbiam tego  gościa. Idź! – powiedziała moja ukochana przyjaciółka. No to poszłam. Finał naszej rozmowy, z już mi znanym Żurnalistą,  można zobaczyć na you tube 🙂 Szczerze? Trochę przesadzony tytuł 🙂 I przy okazji powiem o tym Żurnaliście 🙂 Ania  

Kiedy czuję, że zaczyna mi „odpalać” i mam za duże oczekiwania w stosunku do życia i ludzi, wówczas biorę swoje „berło” i szoruję toaletę – mówi nam autorka bestsellerów, Anna H. Niemczynow. Katarzyna Kamińska: Na gorąco… odwiedziła Pani ostatnio dom, w którym Jezus podyktował św. Faustynie Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Jakie emocje towarzyszyły tej wizycie? Anna H. Niemczynow*: Ludzie często mówią, że Bóg jest wszędzie i nie potrzebują udawać się w miejsca zwane Jego domem, tudzież inne, naznaczone Jego obecnością,…

Tak więc stało się. Mój syn jest dorosły. Kiedyś, kiedy opublikowałam jakieś nasze wspólne zdjęcie z Jego osiemnastych urodzin i napisałam, że mam dorosłego syna, któraś z Czytelniczek odparła w komentarzu, że pełnoletność nie oznacza jeszcze dorosłości. Wtedy nie zastanawiałam się nad głębią jej pojmowania tego słowa, ale dziś pozwolę sobie z tą teorią nie zgodzić. Otóż uważam, że mam dorosłego syna. Młodego człowieka wkraczającego w życie na własną rękę, uczącego się tego życia, jeszcze raczkującego w nim, ale czyż…

Planowałam tę podróż parę lat. Była ona na kilku mapach moich marzeń. Kiedy już, że się tak wyrażę, witałam się z gąską, wybuchła pandemia i trzeba było odłożyć wszystko na tak zwane „kiedyś”. W przerwach między kolejnymi napisanymi rozdziałami książek, podróżowałam „internetowo”, oglądając zdjęcia i filmy z miejsc, w których z całego serca chciałam się znaleźć. Ileż to razy byłam w Teotihuacan? Nie zliczę. O tych piramidach opowiadał mi także mój mąż, który o tym, aby je zobaczyć, marzył jeszcze…